De
milonguero-stijl is onderhevig aan een herwaardering en blijkt een rijk
gevarieerde, intense manier van dansen, waarbij een innige omhelzing
en 'sociaal' gedrag op de dansvloer hoort.
Ook door de Argentijnse jeugd is de milonguero-stijl ontdekt. Op de
Susana Miller Academia is sinds enkele jaren een avond gereserveerd,
waarop speciaal voor de jeugd, milonguerolessen worden gegeven. Ook
geven er inmiddels zelfs jonge, bezielde milonguero-docenten les, waaronder
Bettie zelf.
Milonguero
als dansstijl
Milonguero is nu in de mode en veel maestro's die andere stijlen cultiveren
leren tegenwoordig een "milonguero pasje" of een "figuur
die je 'ook in milonguero' kunt doen". Maar het pedagogisch doorgronden
van een stijl vereist toewijding. Als leraren weten we dat een stijl
niet een kwestie van pasjes is, maar een complete benadering van de
dans behoeft. De stijl van de 'milongueros' heeft Susana Miller als
geen andere doorgrond: al meer dan 10 jaar danst en doceert ze uitsluitend
de milonguerostijl; ononderbroken geeft ze al 10 jaar lang workshops
in Amerika en Europa; ze heeft tientallen artikelen geschreven over
milonguero en tangocultuur. Ze heeft twee zeer populaire milonguero-salons
gerund in Buenos Aires: Club Almagro en later El Beso.
Ze heeft ook een eigen milonguero-lerarenopleiding, waar jonge Argentijse
talenten jarenlang kosteloos(!) opgeleid worden en ervaring als tangodocent
opdoen. Uit die school komen jonge milongueros zoals Fernando Lores
(22), die in november Nederland bezoekt, of Maria Plazaola (28),
de partner van wijlen de legendarische Carlos Gavito.
Korte toelichting op het begrip 'milonguero'
In Buenos Aires is milonguero een lunfardo-woord (Argentijns
Bargoens) dat refereert naar een bepaald type tangodanser; namelijk
de danser die het nachtleven cultiveert dat met de milonga (salon) verbonden
is. Het zijn mannen en vrouwen die een manier van dansen hebben ontwikkeld
door vele jaren op de drukke dansvloer tango te dansen voor hun eigen
sensuele genot.
Een hedendaags equivalent in Europa is tegenwoordig de 'raver', (een
bepaalde soort dansers van DJ muziek). De raver cultiveert een bepaalde
lifestyle, die zich kenmerkt door regelmatig bezoek aan 'raves'. Een
rave is, behalve een plék ook een evenemént. Zo kunnen
de dansers al ter plekke zijn, de muziek draait, mensen dansen al, maar
de rave 'moet nog beginnen'.
Zo ervaart de milonguero ook de 'milonga', d.w.z. het salon evenement:
hij/zij kan een salon binnenkomen waar men aan het dansen is, en pas
twee of drie uren later roepen 'Se armó la milonga!' (nu gaat
de salon beginnen!). Net zoals ravers, spelen milongueros een actieve
rol in het 'maken' van een milonga. Die rollen zijn vooral gebaseerd
op manieren van met elkaar omgaan. Zowel ravers als milongueros nemen
een bepaalde houding aan, die zich kenmerkt door een gemoedstoestand,
een manier van met elkaar omgaan (sociale codes), en een gedeelde esthetiek,
die hen een gemeenschappelijk gevoel geeft. Hier vloeit een specifieke
manier van dansen uit voort, die het gedeelde gevoel versterkt. En deze
dans maakt zo ook een collectieve evolutie door, zolang er 'milongueros'
en 'milongas' zijn.
De passen en figuren die in zulke contexten ontstaan, en vooral de manier
waarop ze gedanst worden, onderscheiden zich enigzins van figuren die
ontstaan zijn in de geest van een enkele individuele choreograaf of
danser. Behalve dat ze vaak een 'collectief' product zijn (via een proces
van individuele vindingrijkheid en selectie door massa's dansers), hebben
ze vaak een groot spontaniteitgehalte, versterken de emotionele belevenis
van de dans, en vereisen geen bijzondere lichamelijke gesteldheid.
In salons is er tegenwoordig wereldwijd een veelheid aan tango subculturen
in ontwikkeling, met hun gedeelde esthetiek en codes. Maar om te refereren
aan de karakteristieke subcultuur (en dansstijl) van de mensen die het
langst niet-podium dansen, in Buenos Aires, gebruiken we hun even oude
Argentijnse naam: milonguero.
Carlos
Alberti, 2004