De milonguero-stijl is onderhevig aan een herwaardering en blijkt een rijk gevarieerde, intense manier van dansen, waarbij een innige omhelzing en 'sociaal' gedrag op de dansvloer hoort.

Ook door de Argentijnse jeugd is de milonguero-stijl ontdekt. Op de Susana Miller Academia is sinds enkele jaren een avond gereserveerd, waarop speciaal voor de jeugd, milonguerolessen worden gegeven. Ook geven er inmiddels zelfs jonge, bezielde milonguero-docenten les, waaronder Bettie zelf.
 Milonguero als dansstijl
Milonguero is nu in de mode en veel maestro's die andere stijlen cultiveren leren tegenwoordig een "milonguero pasje" of een "figuur die je 'ook in milonguero' kunt doen". Maar het pedagogisch doorgronden van een stijl vereist toewijding. Als leraren weten we dat een stijl niet een kwestie van pasjes is, maar een complete benadering van de dans behoeft. De stijl van de 'milongueros' heeft Susana Miller als geen andere doorgrond: al meer dan 10 jaar danst en doceert ze uitsluitend de milonguerostijl; ononderbroken geeft ze al 10 jaar lang workshops in Amerika en Europa; ze heeft tientallen artikelen geschreven over milonguero en tangocultuur. Ze heeft twee zeer populaire milonguero-salons gerund in Buenos Aires: Club Almagro en later El Beso. Ze heeft ook een eigen milonguero-lerarenopleiding, waar jonge Argentijse talenten jarenlang kosteloos(!) opgeleid worden en ervaring als tangodocent opdoen. Uit die school komen jonge milongueros zoals Fernando Lores (22), die in november Nederland bezoekt, of Maria Plazaola (28), de partner van wijlen de legendarische Carlos Gavito.
Korte toelichting op het begrip ‘milonguero’
...
In Buenos Aires is milonguero een lunfardo-woord (Argentijns Bargoens) dat refereert naar een bepaald type tangodanser; namelijk de danser die het nachtleven cultiveert dat met de milonga (salon) verbonden is. Het zijn mannen en vrouwen die een manier van dansen hebben ontwikkeld door vele jaren op de drukke dansvloer tango te dansen voor hun eigen sensuele genot.
Een hedendaags equivalent in Europa is tegenwoordig de 'raver', (een bepaalde soort dansers van DJ muziek). De raver cultiveert een bepaalde lifestyle, die zich kenmerkt door regelmatig bezoek aan 'raves'. Een rave is, behalve een plék ook een evenemént. Zo kunnen de dansers al ter plekke zijn, de muziek draait, mensen dansen al, maar de rave 'moet nog beginnen'.
Zo ervaart de milonguero ook de 'milonga', d.w.z. het salon evenement: hij/zij kan een salon binnenkomen waar men aan het dansen is, en pas twee of drie uren later roepen 'Se armó la milonga!' (nu gaat de salon beginnen!). Net zoals ravers, spelen milongueros een actieve rol in het 'maken' van een milonga. Die rollen zijn vooral gebaseerd op manieren van met elkaar omgaan. Zowel ravers als milongueros nemen een bepaalde houding aan, die zich kenmerkt door een gemoedstoestand, een manier van met elkaar omgaan (sociale codes), en een gedeelde esthetiek, die hen een gemeenschappelijk gevoel geeft. Hier vloeit een specifieke manier van dansen uit voort, die het gedeelde gevoel versterkt. En deze dans maakt zo ook een collectieve evolutie door, zolang er 'milongueros' en 'milongas' zijn.

De passen en figuren die in zulke contexten ontstaan, en vooral de manier waarop ze gedanst worden, onderscheiden zich enigzins van figuren die ontstaan zijn in de geest van een enkele individuele choreograaf of danser. Behalve dat ze vaak een 'collectief' product zijn (via een proces van individuele vindingrijkheid en selectie door massa's dansers), hebben ze vaak een groot spontaniteitgehalte, versterken de emotionele belevenis van de dans, en vereisen geen bijzondere lichamelijke gesteldheid.

In salons is er tegenwoordig wereldwijd een veelheid aan tango subculturen in ontwikkeling, met hun gedeelde esthetiek en codes. Maar om te refereren aan de karakteristieke subcultuur (en dansstijl) van de mensen die het langst niet-podium dansen, in Buenos Aires, gebruiken we hun even oude Argentijnse naam: milonguero.

Carlos Alberti, 2004